Uzun zamandır devam eden savaş göz açıp kapayana dek sona erdi.
Lykan Klanı yöneten en korkulan ve zalim lider Lucian...
en sonunda öldürüldü.
Lykan ordusu tek bir alevli ve kanlı gecede rüzgara karıştı.
Zaferi kazanmış gibiydik.
Vampirlerin doğuştan gelen hakkını...
O geceden beri neredeyse altı yüz yıl geçti.
Ama eski kan davası Lucian'ınla sona ermeyeceğini gösterdi.
Lykan'ların sayısı azalmış olsa da...
savaş daha da şiddetlenmişti.
Ayın üzerlerinde artık bir etkisi kalmamıştı.
Daha yaşIı ve daha güçlü Lykan'lar, istedikleri zaman değişebiliyorlardı.
Silahlar gelişmişti ama emirlerimiz aynı kalmıştı.
Onları yakalamak ve tek tek hepsini öldürmek.
En başarılı savaşımız...
Belki de fazla başarılı...
Benim gibiler ölüm tacirleriydi.
Bir devrin sonunun işaretçileriydik.
Geçen yüzyılın silahları gibi biz de gereksiz bir hale gelecektik.
Çok yazık. Çünkü ben bunun için yaşıyordum.
Her şey yolunda, her şey yolunda. İyileşeceksin.
Kuduz köpek sürüsü gibi davranıyorsunuz.
Ve bu, bir işe yaramaz, beyler.
Tabi vampirleri kendi mekanlarında yenmek istiyorsanız...
Savaşta hayatta kalmayı umuyorsanız...
Pierce! Taylor!
Üstünüze bir şeyler giyin, olur mu?
Çok ciddi bir sorunumuz var.
Bazı testler yapmalıyım. Kesinlikle radyoaktif bir sıvı...
Ultraviyole silahı. - Silah haline getirilmiş gün ışığı.
Buna inanmamı mı bekliyorsunuz? Beyinsiz bir hayvan...
özel olarak vampir öldürmek için tasarlanmış kurşun üretecek.
Hayır. Bence bu ordudan geliyor.
Çaldıkları bir şey... Bir tür yüksek teknoloji silah.
Bunları nereden buldukları umrumda değil.
Nigel öldü ve Nathaniel hala oralarda bir yerlerde.
ÖIüm tacirlerini toplayıp hep birlikte oraya gitmeliyiz.
Kesinlikle olmaz. Şimdi değil, ani bir baskın olmaz.
Bir kaç gün sonra ''Uyanış'' var, ve bu ev zaten yeterince huzursuz.
Craven, bize halkın gözü önünde ateş açtılar.
Ve o tünelde duyduklarım...
Aslında bir şey görmediğini kendin söyledin.
Bak ne duyduğumu biliyorum, ve iç güdülerimin bana ne söylediğini...
Aşağıda onlarca Lykan olabilir.
Kim bilebilir, belki de yüzlerce...
Neredeyse soylarını tükettik.
Craven haklı Celine. Yüzlerce yıldır böyle kalabalık olmadılar.
Lucian'ın zamanından beri. Bunu biliyorum Kahn.
Ama orayı kontrol edip beni haksız çıkarmanızı tercih ederim.
Pekala. Adamların ortalığı toplasın.
Storm bir arama ekibi oluşturacak.
Ekibi ben yönetmek istiyorum. - Kesinlikle olmaz.
Bu işi Storm halledecek.
Yüzlerce mi? Gerçekten mi?
Victor olsa bana inanırdı.
Sana öyle davranmayı hayal bile edemezdim.
Tabi ki davranamazsın. Git ve misafirleri için hazırlandığından emin ol.
Zamanını boşa harcadığının farkında mısın? - Nasıl yani?
Bence Victor vaktini saatlerce mezarına bakarak geçirmeni istemezdi.
Hayır, şu an ölüm tacirlerinin şehrin her karışını dehşete boğmasını isterdi.
Pislik. Victor'un neden yönetimi ona bıraktığını anlayamıyorum.
O bir bürokrat, savaşçı değil.
Hadi gel, hazırlanman gerek. - Ne için?
Parti için. Amelia'nın elçisi her an gelir.
Kesinlikle bunu giymelisin, mükemmel.
Senin peşindeydiler.
Çekici biri, bir insan için...
Çekici olan da kim?
Bu gece yanımda olmanı planladığımı biliyorsun.
Erica'yı al, o yanında olmak için deliriyor.
Bana soracak olursan, bu savaşçılık işini fazla ciddiye alıyorsun.
Kaç tanesini öldürürsen öldür geçmişi geri getiremezsin.
Ve dahası...
Kendini hayatın zevklerinden mahrum edeceksen, ölümsüz olmanın ne anlamı var?
Şu insanı görüyor musun?
Ne olmuş? - Emin değilim ama sanırım Lykanlar...
Üstüne şık bir şeyler gir, ve elini çabuk tut.
Craven ciddiyim, bence onu takip ediyorlardı.
Yemek için değilse neden bir Lykan bir insanı izlesin?
Bir gelişme var mı? - Bakalım.
Olumsuz.
Eve mi gidiyorsun?
Evet, Nicholas bana bir kaç saat izin verdi.
Bu arada, ameliyatta harika bir iş çıkardığını söyledi.
Evet.
Gevşe biraz.
Saldırıya uğradık. Üç ölüm taciri...
Ya aday? - Onu kaybettik.
Şuna bak. -80 kurşun, saydım.
Değişecek vakti olmamış.
Denemenin bir anlamı yok. Kurşunlar organları parçalamış.
Bu noktada hayata döndürmek imkansız.
Şunları çıkartalım.
Gevşe.
Vampirler bir insanı takip ettiğini anlamadılar...
Değil mi Raze? - Hayır.
Yani, hiç sanmıyorum.
Sanmıyor musun, bilmiyor musun?
Emin değilim.
Negatif.
Şu Michael'a mutlaka bakmalıyız.
Her şeyi kendim mi yapmak zorundayım?
Asil evlerimiz, büyük bir okyanusla ayrılmış olabilir...
ama soyların devamına aynı biçimde adanmış durumdayız.
Ve Amelia Marcus'u uyandırmak için iki gün sonra geldiğinde...
yeniden, tek bir topluluk olmak için birleşeceğiz.
Ev sahibimize, cömert misafirperverliği için teşekkür etmek istiyoruz.
Buraya geliyor, işini yapıyor ve sonra eve gidiyor.
Bunun dışında size ne söyleyebileceğimi bilmiyorum.
Stajyerler çok sıkı çalışırlar, pek fazla vaktimiz olmaz.
Onu nerede bulabileceğimizi biliyor musun?
Evine bakabilirsiniz...
ya da dönmesini beklemeniz gerekir.
Başı dertte değil, değil mi?
Ben Michael, şu anda evde yokum, Iütfen mesaj bırakın.
Michael, ben Adam. Hastaneye polisler geldi, seni arıyorlardı.
Bir şeylere karıştığından oldukça emin gibiydiler.
Onlara böyle bir şeyin olamayacağını söyledim, ama
şu anda seni arıyorlar.
Neden senin peşindeler?
Merhaba Michael.
Neler oluyor?
Arabayı durdur.
Durdur şu arabayı.
Geri çekil
Tamam.
Çok kan kaybettin.
Arabayı durdurmazsan, ikimizin de ölmesine sebep olacaksın.
Şaka yapmıyorum. - Ben de öyle.
Çeneni kapa ve sıkı tutun. Bana bir şey olmayacak.
İkinci kez kaçtı. Etkileyici.
Belki de Raze o kadar da beceriksiz değildi.
Raze bunu getirmedi.
Eğer Michael gerçekten bir taşıyıcı ise, Vampirler...
Sakin ol eski dostum.
Etinin tadına baktım...
Dolunay'a sadece iki gün kaldı.
Yakında o da bir Lykan olacak.
Yakında o bizi aramaya başlayacak.
Daha fazla olmaması çok yazık.
Pozitif.
Kıpırdama.
Kafana sıkı bir darbe yedin.
Bir süredir baygındın.
Bu adamların neden peşinde olduklarını biliyor musun?
Neredeyim?
Güvendesin.
İsmim Celine.
İlk kez söylentiler gerçek çıktı.
Bütün ev yeni oyuncağınla çalkalanıyor.
Onu döndürmeye çalışacaksın, değil mi?
Elbette hayır.
Öyleyse neden onu buraya getirdin?
Hayatımı kurtardı.
Neden buradasın? - Craven yolladı. Seni görmek istiyor.
Derhal!
Bu kesinlikle kabul edilemez.
Emirlerime karşı çıkıp, geceyi malikanenin dışında geçiriyorsun.
Bir insanla... Ve o insanı evime getiriyorsun.
Bana kalırsa burası hala Victor'ın evi.
Tartışmak istemiyorum. Sadece Michael'ın Lyken'lar için önemli olduğunu anlamalısın.
Demek adı Michael. - Craven, dediklerimi duyuyor musun?
Bu saçmasapan teoriye kafayı böyle takmanı anlayamıyorum.
Lucien, Michael ya da değil, bir insanla asla ilgilenmez.
Bir dakika.
Ondan hoşlanıyorsun, değil mi? - İşte bu saçma bir teori.
Öyle mi?
Bizi yalnız bırak!
Umarım bana asla sinirlenmezsin. Bekle biraz.
Şunu bir dene.
Hadi, sık şunları.
Şarjöre bir baksana.
Lykan kapsüllerini kopyalamışsın.
Gümüş nitrat. - Ölümcül dozda.
Normal kurşunlara yaptıkları gibi bunları çıkartamayacaklar.
Doğruca kanlarına karışacak. Çıkartacak bir şey olmayacak.
Söylesene Khan, Lucien'ın söyledikleri biçimde öldüğüne inanıyor musun?
Craven yine savaş hikayeleri mi anlatıyor?
Söylemeye çalıştığım da bu. Sadece eski bir hikaye...
Ve onun hikayesi. Lucien'ı öldürdüğünün hiçbir kanıtı yok. Sadece sözü...
Lucian'in hırsını asla hafife almam.
Ama Victor ona inanıyordu ve bu yeterli.
Hem nereye varmaya çalışıyorsun? - Hiçbir yere.
Halkın içinde ölüm tacirlerine saldırmak ve bir insanı takip etmek...
aklımda olan şey değildi. Sana ortaya çıkmaman söylenmişti.
Senin emrinde değilim Craven.
Ve insan da seni ilgilendirmiyor.
Ayrıca yeterince uzun zamandır ortalıkta değildim.
Adamlarına sahip çık Lucian.
En azından şimdilik.
Anlaşmamızdan pişmanlık duymaya zorlama beni.
Sen sadece kendi payına düşenle ilgilen.
Senin için bir kez kanım aktı, bunu unutma.
Ben olmasam, hiçbir şeyin olmazdı.
Bir hiç olurdun.
Lucian'ın kalesine giren onlarca cesur ruhtan...
sadece bir Vampir hayatta kaldı: Craven.
Cömertçe ödüllendirildi. Sadece büyük ateşi yaktığı için değil,
Lykan liderinin öldüğünü ispatlayan kanıtı getirdiği için de.
Lucien'in kolundan kesilmiş dağlanmış deriyi.
Her yerde seni arıyordum. - Şimdi olmaz.
Onu ısırmışlar.
Senin insanı bir Lykan ısırmış.
Bu Craven'ın fikri mi? - Hayır yarayı kendi gözlerimle gördüm.
Yemin ederim.
Peki ya anlaşma ne olacak? Bunun yasak olduğunu biliyorsun.
Beni ısırdığından beri...
Halüsinasyonlar görüyorum, hayaller...
Tek bildiğim sanki...
kafam ikiye ayrılacak gibi.
Tamam. Demek silahlı bir adam, seni ısırdı.
Tanrım!
Bunun bir köpek olmadığından emin misin?
Sana bir adamdı dedim. Bir adamdı.
Tamam anladım. - Peşimdeydi.
Ve kadın... Metrodaki kadın...
Hangi kadın? - Beni dinlemiyor muydun?
Beni rehin aldı.
Tamam, tamam. Lütfen...
Bunları halletmene yardım edeceğim. Hemen dönerim.
Bırak beni Michael. Bırak beni.
Sakin ol, tamam mı? Hemen dönerim.
Söz veriyorum. Tamam mı?
Lütfen beni affet. Ama rehberliğine ihtiyacım var.
Bildiğim kadarıyla, benim gibi biri ''uyandırma''yı hiç denememişti.
Bildiğim kadarıyla, sadece eskilerin tüm düşüncelerini ve anılarını...
tek bir anlamlı görüye odaklama gücü vardı.
Zamanlarının detaylı bir kaydına.
Sadece Victor'ın ricamı duymasını umabilirim.
Lütfen beni affet. Ama rehberliğine ihtiyacım var.
Halkayı kırdığım ve seni vaktinden önce uyandırdığım için özür dilerim...
ama hepimizin büyük bir tehlike altında olduğundan endişeliyim.
Özellikle de senin, efendim, bu zayıf halinde kalırsan...
Lucien'ın canlı ve sağIıklı olduğuna inanıyorum...
Burada, şimdi, bu şehirde...
Bize ''uyanış'' töreninde saldırmayı planlıyorlar.
Daha da rahatsız edici olanı...
eğer haklıysam...
bu Craven'ın onunla işbirliği yaptığı anlamına gelir.
Bu kadar önemli olan ne?
Baksana.
Lütfen! Celine'le konuşmak istiyorum.
Michael bu mu?
Bu Michael mı? - Neler oluyor?
Bana neler oluyor?
Geliyorum.
Ona gidersen, bir daha bu eve kabul edilmeyeceksin.
Victor uyandığına göre, bakalım o bu konuda ne diyecek?
İçeri gel.
Onu uyardım. Onu uyardım ama beni dinlemedi.
Asla dinlemez, sana daha önce söylemeliydim...
Neyi söylemeliydin?
Onun insanı... Michael...
o bir insan değil.
O bir Lykan.
Ne? - Bütün bunlar da ne demek?
Buraya bir daha gelmemelisin. Seni öldürürler, anladın mı?
Niye? Kimsiniz siz?
Bizi yalnız bırak.
Hoşuna gitse de gitmese de, son bin yıldır süren bir savaşın ortasındasın.
Vampirler ve Lykan'lar arasındaki bir kan davası.
Kurtadamlar...
Kendini şanslı say, bir ölümsüzün ısırdığı çoğu insan bir saatte ölür.
Taşıdığımız virüsler ölümcüldür.
Sen beni ısırsan bir vampir mi olurum?
Hayır ölürsün.
Her iki türün ısırdığı hiç kimse sağ kalmadı.
Aslında arabayı durdurup seni kendim öldürmeliyim.
Öyleyse niye bana yardım ediyorsun? - Etmiyorum.
Senin türünü yakalar ve öldürürüm.
Tek ilgilendiğim senin ısırığa nasıl dayandığın.
Neden erken uyandırıldığımı biliyor musun?
Hayır efendim. Ama yakında öğreneceğim.
Yani onu bulduğunda... - Evet, efendim.
Bana gelmesine izin vermelisin.
Celine'le benim konuşacak çok şeyimiz var.
Bana pek çok rahatsızlık verici şey gösterdi.
En kısa zamanda ilgilenilmesi gereken şeyler.
Bu topluluk zayıf düşmüş, yozlaşmış.
Belki de işlerime bakması için bir başkasını yetkili kılmalıydım.
Anılarım...
Zaman duygusu eksik. - Lütfen efendim, yardım çağırayım.
Dinlenmelisiniz. - Yeterince dinlendim.
Yapman gereken, Marcus'u çağırmak.
Ama o hala uykuda, efendim.
Amelia ve konsül üyeleri yarın akşam burada olacaklar.
Marcus'u uyandırmak için.
Sizi değil efendim.
Siz vaktinden tam yüz yıl önce uyandırıldınız.
Halüsinasyonlar görüyorum.
Bunlar halüsinasyon değil, anılar.
Sen ısırıldın, anıları sana geçti.
Burası sorgulamalar için kullandığımız yerlerden biri.
Güvenli olması gerek.
Design Adex Endüstrisi. - Bize ait.
Sentetik plazma. Ve bu...
Onaylandığı zaman bize para basacak.
Klonlanmış kan...
Bunlar ne için?
Lykan'ların gümüşe alerjisi var.
Eğer onları yeterince çabuk çıkarmazsak sorgu sırasında ölürler.
Sonra ne yapıyorsunuz onlara?
Kurşunları geri koyuyoruz.
Gelişmeler nedir? - Hazırız.
Onlardan neden böyle nefret ediyorsunuz?
Sana savaşta olduğumuz söyledim.
Sen sadece emirlere mi uyuyorsun?
Neden soruya cevap vermiyorsun?
Tamam.
Ahırımıza bir şey girmişti.
Atlarımızı parçalamıştı.
Annemi kurtaramadım...
Kız kardeşimi de...
ÇığIıklarıyla uyandım.
Babam onları uzak tutmaya çalışırken dışarıda öldü.
Kapıda durdum...
yeğenlerimin odasına koşmak üzereydim ve...
İkiz kız çocukları...
altı yaşını doldurmamışlardı.
Hayvanlar gibi parçalanmışlardı.
Yüce tanrım.
Sonra tek hatırladığım, onun kollarındaydım.
Savaş evimize varmıştı.
Günlerdir Lykan'ları izliyormuş.
Onları kovaladı ve beni kurtardı.
Kim? - Victor.
En yaşIımız ve en güçlümüz.
O gece beni vampir yaptı.
Bana ailemin intikamını alma gücünü verdi.
O zamandan beri geçmişi geride bıraktım.
Savaşı kim başlattı? - Onlar.
Ya da en azından böyle olduğuna inandırıldık.
Geçmişi araştırmak yasaktır.
Geri dönmeliyim.
Peki ya ben?
Victor ne yapılması gerektiğini bilir. Yarın gece geri gelirim.
Burada yalnız kalmam. - İstersen gidebilirsin.
Hayır, seninle gelmek istiyorum.
Ne yapıyorsun?
Yarın gece dolunay olduğunda değişeceksin.
Tek kovan seni öldürmez ama gümüş değişimi engelleyecektir.
En azından bir kaç saat için.
Eğer vaktinde dönmezsem, kendine bir iyilik yap...
bunu kullan.
Efendim, o burada.
Bana bunu nasıl yaparsın? Nasıl böyle utandırırsın?
Bütün topluluk bizim için yaptığım planları biliyor.
Biz diye bir şey yok.
Victor'ın karşısına çıkacaksın ve ona sana ne dersem onu söyleyeceksin.
Şu andan itibaren ne dersem yapacaksın.
Bunu anladın mı?
Yakına gel çocuğum.
Dışarı! Hadi! Çabuk ol!
Sizsiz kaybolmuştum efendim. Craven ve bitmez tutkusu bana huzur vermedi.
Bu kitaptaki en eski öyküdür.
Sahip olamayacağı tek şeyi arzuluyor.
Şimdi, söyle bana...
Neden Lucian'in hala yaşadığına inanıyorsun?
Ama size ihtiyacınız olan bütün kanıtları sundum.
Tutarsız düşünceler ve imajlar, daha fazlası değil.
İşte bu yüzden uyandırmayı eskilerden biri yapar...
Sen gerekli yeteneklere sahip değilsin.
Ama Lucian'ı gördüm, onu vurdum, bana inanmalısınız.
Halka asla kırılmamıştı, bir kez olsun. Tam on dört yüzyıldır.
Biz eskiler zamanda atlamaya başladığımızdan bu yana...
Biri uyanır, ikisi uyur, bu böyledir.
Hüküm sırası Marcus'ta bende değil.
Bazı sorunlar çıktı. - Ama seçeneğim yoktu.
Topluluk tehlikede ve Michael'ı bir...
Ah! Evet! Lykan!
Lütfen! Bana istediğin kanıtı bulma şansı ver.
Peki. - Kanıtı bulma işini Craven'a bırakacağım.
Tabi eğer varsa.
Nasıl olur da benim yerime ona güvenirsin?
Çünkü bir hayvan tarafından baştan çıkartılan o değil.
Seni seviyorum.
Kızım gibisin... Ama bana seçenek tanımıyorsun...
Bu kuralların olmasının iyi bir sebebi var...
ve bunca zamandır hayatta kalmamızın tek sebebi onlar.
Sana en ufak bir yumuşaklık gösterilmeyecek.
Amelia geldiğinde konsül toplanacak ve hakkındaki kararı verecek.
Halkayı kırdın ve anlaşmayı bozdun.
Yargılanman gerek.
Beni dinleyip bu işe karışmaman gerekirdi.
Şimdi konsülü hayatını bağışlamaya ikna edebilirsem kendini şanslı saymalısın.
Söylesene, kolundaki deriyi kesme cesaretini gösterebildin mi?
Yoksa bunu senin için Lucian mı yaptı?
Sözlerimi aklında tut:
Yakında işleri benim bakış açımla görmeye başlayacaksın.
Bu kapıyı kimse açmayacak, anlaşıldı mı?
Gelecekteki kraliçemin yeniden o Lykan'a kaçmasına izin veremem.
Planlar değişti, Amelia'yı Sworn ve ekibi karşılayacak.
Bu bizim işimiz. - Artık değil.
Neden bana yardım ediyorsun?
Etmiyorum. Kendime ediyorum.
Neler oluyor?
Güvenlik önlemlerini atlatmışlar. Malikaneyi kilitliyoruz.
Celine! Kaçmış! Ona gitmek için, Michael'a.
O Leyken'ın kafasını tabakta görmek istiyorum.
Gitmemiz gerek.
Eğil!
Git! Git!
Atla! - Dalga mı geçiyorsun?
Sahte alarm!
Duvarlara birisi yaklaşmış olsa köpekler çoktan üzerine atlardı.
Amelia'nın varmış olması gerekirdi. - Evet.
Dinle. Buradan gizlice çıkıp neden hala gelmediğini bulmanı istiyorum.
Tamam.
Belki kenara çekip, ona ilaç vermeliyiz.
Boş ver, bir şey olmaz neredeyse vardık.
Başaramayacak. Kenara çek, kenara çek.
Aletleri al.
Batır şunu!
Efendim!
Celine'i çağırtmıştım, seni değil.
Emirlerinize karşı geldi...
ve malikaneden kaçtı, efendim.
Yetersizliğin, katlanılmaz bir hal alıyor.
Bu benim hatam değil.
Saçma sapan bir komplo fikrine saplanmış durumda.
Ve işte ispatım.
Bana anlattıklarının aynısını onlara da anlatmanı istiyorum.
Tamam, tamam.
Yıllardır kanları bir araya getirmeye çalışıyoruz.
Ve yıllardır başarısızlığa uğruyoruz.
Olmuyordu.
Hücre düzeyinde bile türler birbirini yok etmeye çalışıyordu.
Ama bu işin anahtarının...
...kanlardan en nadirini bulmak olduğunu biliyorduk.
Alexander Corvinus'un kanından gelen birini...
Macar bir savaş lordu...
5. yy başlarında iktidara gelmiş birisi.
Tam da salgın hastalık köyünü ortadan kaldırdığı sırada.
Sadece o hayatta kalmış.
Bir şekilde vücudu hastalığı değiştirebilmiş.
Kendi faydasına biçimlendirmiş.
İlk gerçek ölümsüz olmuş.
Yıllar sonra, en az iki çocuğun babası olmuş.
Onlar da bu özelliği almışlar.
Corvinus Klanının oğulları.
Birini yarasa ısırmış, diğerini bir kurt...
biri yalnız başına yürüyecek...
ölümsüzlükte bir insan olarak. Bu çok saçma bir öykü.
Daha fazla değil. - Olabilir.
Ama bizim türlerimizin de ortak bir atası var.
Orada Corvinus'un soyundan gelen biri yatıyor.
Bir metre bile uzağında değil.
Evet, ama o bir vampir.
Bizim saf bir kaynağa ihtiyacımız vardı.
Lekelenmemiş. Orjinal virüsün tam bir kopyasına.
Corvinus'un kanındaki özelliğin aynısına.
Bu öğrendiğimize göre insan soyundan gelenlerin genetik kodunda gizliydi.
Ve uyku halinde taşınıyordu.
Yüzyıllar boyunca...
Michael Corvin'e dek.
Onun kanı türlerimizin mükemmel biçimde birleşmesine izin veriyor.
Böyle bir birleşme olamaz.
Bundan bahsetmek bile kabul edilemez.
Bunu göreceğiz.
Lucian kanları karıştırdığında... - Lucian öldü.
Kime göre?
Seni temin ederim çocuğum...
Craven bunu hayatıyla ödeyecek.
Yakında bu ev yerle bir olacak.
Senden önce değil. - Hayır, hayır, bekle.
Gerçeği sadece siz öğreneceksiniz.
Eğer Lucian saf doğanlardan birinin kanına ulaşabilirse...
güçlü bir eskiye...
örneğin Amelia'ya...
ya da size...
onu Michael'ın kanıyla birlikte kendine aktaracak.
Bu tiksindirici. - Yarı vampir...
yarı Lykan... Ama ikisinden de güçlü.
Khan'la konuşmalıyım.
Lordum.
Şato'dan gelenler suikaste kurban gitmiş.
Ya Amelia?
Kanını kurutmuşlar.
Çoktan başladı.
Senden şüphe ettiğim için üzgünüm.
Endişe duyma çocuğum, günahın bağışlandı.
Corvinus'un kanından geleni öldürdüğün an...
Michael'ı .
Değişimi durdurmak için sana bir enzim verdik.
Halsizliğin geçmesi biraz zaman alabilir.
Yeter!
Raze nerede kaldı, git bir bak, olur mu?
Senden özür dilemem gerek.
Nezaket kurallarını öğrenmeye çok ihtiyacı var.
Nezaketten bahsetmişken kusura bakma.
İsmim Lucian.
Gitmem gerek.
Geri dönmeliyim.
Geri dönüş yok.
Hiçbir yere gitmek yok.
Vampirler seni gördükleri yerde öldürür.
Sadece olduğun şey yüzünden.
Bizden biri olduğun için.
Sen bizden birisin.
Ne yapıyorsun? Ne yapıyorsun?
Bu kavgaya bir son veriyorum.
Senin savaşının benimle bir ilgisi yok.
Benim savaşım mı?
Sonja!
Seni onun ölümünü izlemek zorunda bıraktılar.
Sonja'nın...
Savaş bu yüzden başladı.
Olanları sanki oradaymışım gibi izledim.
Bir zamanlar köleydik.
Vampirlerin gün ışığı korumaları.
Ben köle olarak doğmuştum.
Ama yine de benim kendi iradem vardı.
Hatta bir vampiri kendime eş yaptım.
Bu yasaklanmıştı.
Yani birleşmemiz...
Victor türlerin karışmasından korkuyordu.
Öyle korkuyordu ki...
onu öldürdü.
Kendi kızını...
canlı canlı yaktı.
Beni sevdiği için.
Bu onun savaşı...
Victor'ın.
Ve son altı yüz yılı...
Benim türümü yok ederek geçirdi.
Celine'e ne yapacaklar?
Ziyaretçimiz var.
Bir anlaşma yaptığımızı sanıyordum.
Sabırlı ol!
Craven! bunlar baş başa konuşmamız gereken konular.
Lütfen misafirlerimize aşağı kadar eşlik edin.
Konsül ortadan kaldırıldı.
Yakında her şey senin olacak.
Hem her iki topluluk, hem de Lykan'larla sarsılmaz bir barış anlaşması.
Umarım ganimetler paylaşılırken...
bizi unutmazsın.
Victor uyanmışken nasıl kontrolü ele geçirebilirim?
Onu yenmeye imkan yok.
Biz konuşurken bile o güçleniyor.
İşte tam da bu yüzden Michael'a ihtiyacım var.
Eğer Victor'dan kurtulmak o kadar kolay olsaydı...
bunu yüzyıllar önce sen kendin yapardın.
Çıkış tarafındalar. Acele edin.
Orospu çocuğu.
Ha s.ktir
Bu Victor
Evet
Kıyamet koptu.
Başka bir çıkış var mı?
Bu küçük darbeyi gerçekleştirmek için biraz kan kaybetmen...
gerekeceğini hiç düşünmedin mi?
Gitmeyi düşünme bile.
Gümüş nitrat. Sanırım bunu beklemiyordun.
Hadi, kıpırdayın, kıpırdayın.
Lucian!
Seni buradan çıkartmalıyım.
Victor buraya geliyor ve bütün Lykan'lar ölmeden tatmin olmayacak.
Bana yardım ettiğin için seni de öldürür.
Biliyorum.
Savaşı neyin başlattığını biliyorum.
Bu kadarı yeter! Benimle geliyorsun.
Umarım Victor'ın sendeki hayatı emişini izleyecek kadar yaşarım.
Eminim umuyorsundur.
Ama sana bir şey anlatayım...
sevgili karanlık babanla ilgili.
Aileni öldüren o...
Lykan'lar değil.
Kendi koyduğu kurallara uymayı asla beceremedi.
Canlı kanının tadına karşı koyamadığını söyledi.
Arada bir gidip insan kanıyla ziyafet çekerdi.
Ben sırlarını sakladım...
Pisliğini temizledim.
Ama evinizde...
oda oda dolaşan oydu.
Sevdiğin herkesin kanını emen.
Sıra sana geldiğinde...
kanını kurutma düşüncesine katlanamadı.
Sen onun değerli Sonja'sını öyle benziyordun ki...
ölüme mahkum ettiği kızına.
Yalanlar. - Neye istersen inanabilirsin.
Hadi gel, senin yerin benim yanım.
Öyle olsun!
Isır onu.
Yarı Vampir yarı Lykan!
Ama her ikisinden de güçlü.
N'apıyorsun sen?
Beni öldürmüş olabilirsin...
kuzenim...
ama isteğim gerçek oldu.
Nerede o?
Craven nerede?
Beni affet, çocuğum.
Lykan'lar değilmiş.
Senmişsin...
Bizi yalnız bırakın.
Nasıl güvenimi kazandın?
Ailemi öldürdüğün halde...
Evet.
Senden bir şeyler aldım.
Ama çok daha fazlasını verdim.
Sana bağışladığım hayat, ölümsüzlük armağanı, adil bir takas değil mi?
Ya kızının hayatı?
Kendi kanından gelme olan kızının...
Kızımı seviyordum.
Ama karnında büyüyen yaratık, bana ve topluluğa bir ihanetti.
Ben türümüzü korumak için gerekli olan şeyi yaptım.
Şimdi bir kez daha yapmak zorunda olduğum gibi.
Hayır!
Ölme vakti.
Geleceği kestiremesem de...
bu gecenin sonuçları her iki toplulukta da...
etkisini uzun yıllar boyunca koruyacak.
İki eski vampir öldürüldü.
Biri benim tarafımdan.
Yakında taht Marcus'a geçecek.
Ve öfke ve intikam dalgası geceye yayılacak.
Farklılıklar bir kenara bırakılacak.
Anlaşmalar yapılacak.
Ve yakında avlanan ben olacağım.